Data publikacji: 07.05.2026

Zakres podmiotowy kontroli podatkowej oraz organy uprawnione do jej przeprowadzenia

Spis treści

Kontrola podatkowa jest jednym z podstawowych narzędzi, jakimi dysponują organy podatkowe, aby zweryfikować, czy przedsiębiorcy i inne podmioty prawidłowo wywiązują się ze swoich obowiązków wobec fiskusa. Jej celem jest nie tylko wykrywanie nieprawidłowości, ale również zapewnienie, by system podatkowy działał w sposób rzetelny i jednolity wobec wszystkich uczestników obrotu gospodarczego.

Zasady prowadzenia kontroli określa Ordynacja podatkowa, a w szczególności dział VI. W praktyce, aby ustalić, kogo można skontrolować i jaki organ ma do tego prawo, trzeba sięgnąć nie tylko do przepisów tej ustawy, lecz także do ustaw szczególnych regulujących poszczególne podatki.


Kogo można objąć kontrolą podatkową?

Zgodnie z art. 281 § 1 Ordynacji podatkowej, kontrola podatkowa może być przeprowadzona u podatników, płatników, inkasentów oraz następców prawnych.
W konsekwencji — inne osoby, w tym tzw. osoby trzecie, nie mogą być bezpośrednio kontrolowane przez organy podatkowe, ponieważ nie wykonują one samodzielnie obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego.


Kim jest podatnik?

Definicję podatnika zawiera art. 7 Ordynacji podatkowej:

„Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.”

W praktyce oznacza to, że to przepisy poszczególnych ustaw podatkowych przesądzają o tym, kto jest podatnikiem danego podatku.
Na przykład:

  • Podatnicy VAT, akcyzy i podatku od sprzedaży detalicznej – mogą to być zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej (np. spółki cywilne, jawne, partnerskie).
  • Podatnicy podatku od spadków i darowizn – wyłącznie osoby fizyczne.
  • Podatnicy CIT – osoby prawne, spółki kapitałowe w organizacji, niektóre spółki osobowe (komandytowe, komandytowo-akcyjne, a w określonych warunkach także jawne), a także podatkowe grupy kapitałowe (PGK).

Zakres podmiotowy w poszczególnych ustawach może być zatem odmienny. Ten sam podmiot może być podatnikiem w jednym podatku, a w innym – już nie.


📄 Przykład praktyczny

Spółka cywilna „Beta” z Bielska-Białej prowadzi sklep internetowy. Jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, dlatego może zostać skontrolowana przez urząd skarbowy w zakresie prawidłowości rozliczeń VAT.
Jednocześnie, w podatku dochodowym od osób fizycznych podatnikami nie jest sama spółka, lecz jej wspólnicy – to oni odpowiadają za rozliczenie swoich dochodów.
W efekcie kontrola w zakresie PIT dotyczy nie spółki, ale jej wspólników indywidualnie.


Podatkowa grupa kapitałowa jako podatnik i podmiot kontroli

Szczególne zasady dotyczą podatkowych grup kapitałowych (PGK). Zgodnie z art. 284ab o.p.:

„W przypadku przeprowadzania kontroli w podatkowej grupie kapitałowej w ramach jednego postępowania kontrolowana jest każda spółka będąca członkiem tej grupy w okresie objętym kontrolą.”

Oznacza to, że mimo iż podatnikiem CIT jest cała grupa, kontrola dotyczy każdej spółki z osobna.
Dodatkowo, utrata przez grupę statusu podatnika lub rozwiązanie jednej ze spółek nie stanowi przeszkody do przeprowadzenia kontroli – wówczas organ prowadzi ją wobec pozostałych członków grupy.


Kontrola podatkowa spółek osobowych po ich rozwiązaniu

Jeśli w toku kontroli spółka osobowa (np. cywilna, jawna) ulegnie rozwiązaniu, zastosowanie ma art. 284aa o.p., zgodnie z którym:

„W przypadku rozwiązania spółki niemającej osobowości prawnej kontrola podatkowa jest prowadzona wobec jej byłych wspólników przez organ podatkowy, który wszczął kontrolę wobec spółki.”

Oznacza to, że rozwiązanie spółki nie zwalnia wspólników z obowiązku współpracy z organem.
Kontrola zostaje „przeniesiona” na byłych wspólników, którzy mogą ponosić odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki.


Kontrola po śmierci podatnika – rola spadkobierców

Śmierć podatnika nie kończy jego spraw podatkowych.
Na podstawie art. 102 w zw. z art. 292 o.p. – w miejsce zmarłego wstępują spadkobiercy, którzy przejmują jego prawa i obowiązki podatkowe, w tym obowiązek poddania się kontroli.

W praktyce urząd skarbowy może więc kontynuować kontrolę podatkową po śmierci przedsiębiorcy wobec jego spadkobierców, o ile wchodzą oni w prawa majątkowe związane z działalnością gospodarczą.


Płatnicy jako podmioty kontroli

Zgodnie z art. 8 o.p.:

„Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana do obliczenia i pobrania od podatnika podatku oraz wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.”

Najczęściej płatnikiem jest pracodawca, który pobiera zaliczki na PIT od wynagrodzeń pracowników.
Przykładowo, art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakłada ten obowiązek na „osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne wypłacające wynagrodzenia ze stosunku pracy lub zasiłki z ubezpieczenia społecznego”.

Płatnikiem może być również notariusz – w zakresie czynności dokonywanych w jego kancelarii.
Art. 18 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz art. 10 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wskazują, że notariusz jako płatnik oblicza i wpłaca należny podatek w imieniu podatnika.


📄 Przykład praktyczny

Kancelaria notarialna „LexNova” z Katowic sporządziła akt darowizny nieruchomości między osobami fizycznymi. Notariusz, jako płatnik podatku od darowizn, oblicza należny podatek i przekazuje go do urzędu skarbowego.
W razie kontroli organ podatkowy nie bada rozliczeń stron umowy, lecz to, czy notariusz prawidłowo wykonał swoje obowiązki płatnika.


Inkasenci jako kontrolowani

Zgodnie z art. 9 o.p.:

„Inkasentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.”

Inkasenci funkcjonują głównie w podatkach i opłatach lokalnych (np. targowych, rolnych, leśnych).
Ich wyznaczenie następuje uchwałą rady gminy – co oznacza, że rada może wskazać, kto pełni rolę inkasenta na danym terenie.
Kontrola podatkowa może więc dotyczyć prawidłowości poboru podatku przez inkasenta oraz terminowego przekazywania środków gminie.


Następcy prawni jako adresaci kontroli

Objęcie zakresem kontroli podatkowej następców prawnych wynika z przepisów rozdziału 14 działu III Ordynacji podatkowej.
Kontrola może więc obejmować także podmioty, które:

  • powstały w wyniku łączenia się spółek (np. fuzji),
  • powstały z przekształcenia innej spółki (osobowej lub kapitałowej),
  • zostały utworzone w wyniku wniesienia przedsiębiorstwa jako wkładu do spółki,
  • są jednoosobową spółką kapitałową utworzoną przez przedsiębiorcę będącego osobą fizyczną.

Kontrola podatkowa może więc objąć nowy podmiot, nawet jeśli pierwotny podatnik zakończył działalność.


Kontrola przedsiębiorstwa w spadku

Zgodnie z art. 7a o.p.:

„Prawa i obowiązki podatnika oraz płatnika będącego przedsiębiorstwem w spadku, w okresie od ustanowienia do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego, wykonuje zarządca sukcesyjny.”

W praktyce oznacza to, że zarządca sukcesyjny przejmuje wszystkie obowiązki podatkowe przedsiębiorstwa zmarłego przedsiębiorcy i może być stroną kontroli podatkowej.
Organ skarbowy ma więc prawo kontrolować sposób wykonywania tych obowiązków przez zarządcę w imieniu przedsiębiorstwa w spadku.


Kontrola podatkowa a osoby trzecie

Warto podkreślić, że przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości prowadzenia kontroli wobec osób trzecich.
Osoby te mogą ponosić odpowiedzialność podatkową dopiero po wydaniu przez organ konstytutywnej decyzji o przeniesieniu na nie odpowiedzialności za cudze zobowiązania (np. członkowie zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki).
Do momentu wydania takiej decyzji osoby te nie mają obowiązków podatkowych, a więc nie mogą być stroną kontroli.

Organy uprawnione do przeprowadzenia kontroli podatkowej

Ordynacja podatkowa w art. 281 § 1 jednoznacznie wskazuje, że kontrolę podatkową — podobnie jak czynności sprawdzające — przeprowadzają wyłącznie organy podatkowe pierwszej instancji.
W praktyce oznacza to, że organem właściwym do wszczęcia i prowadzenia kontroli jest ten, który byłby właściwy do prowadzenia postępowania podatkowego w danym zakresie (np. w sprawie podatku VAT, CIT, PIT itp.).


🏛 1. Naczelnicy urzędów skarbowych

Najczęściej kontrole podatkowe wobec przedsiębiorców prowadzą naczelnicy urzędów skarbowych.
Ich właściwość obejmuje terytorium (miejscowość) wskazane w przepisach o właściwości miejscowej organów podatkowych.

Naczelnicy urzędów skarbowych przeprowadzają kontrole w zakresie:

  • podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT),
  • podatku dochodowego od osób prawnych (CIT),
  • podatku od towarów i usług (VAT),
  • podatku akcyzowego,
  • podatku od sprzedaży detalicznej,
  • podatku od niektórych instytucji finansowych,
  • a także podatku od spadków i darowizn oraz podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC).

Warto podkreślić, że choć ostatnie dwa podatki (spadki i darowizny oraz PCC) stanowią dochód gmin, ich pobór należy do kompetencji organów państwowych — właśnie urzędów skarbowych.


📄 Przykład praktyczny

Firma „Delta Trans” z Rzeszowa prowadzi działalność transportową. Urząd skarbowy właściwy dla miejsca siedziby przedsiębiorstwa wszczyna kontrolę w zakresie prawidłowości rozliczeń VAT i CIT za rok 2024.
Organem prowadzącym kontrolę będzie naczelnik urzędu skarbowego w Rzeszowie, jako organ pierwszej instancji właściwy miejscowo i rzeczowo w tych podatkach.


🏢 2. Organy jednostek samorządu terytorialnego (JST)

Nie wszystkie podatki kontrolują urzędy skarbowe. W przypadku podatków i opłat lokalnych, kontrolę prowadzą organy gmin.
Zgodnie z przepisami o właściwości miejscowej, są to:

  • wójtowie,
  • burmistrzowie,
  • prezydenci miast.

Wykonują oni kontrolę podatkową w zakresie:

  • podatku od nieruchomości,
  • podatku rolnego,
  • podatku leśnego,
  • podatku od środków transportowych,
  • oraz opłat lokalnych (np. targowej, miejscowej, uzdrowiskowej).

Kontrola ta obejmuje zarówno podatników, jak i inkasentów (np. zarządców targowisk czy sołtysów), którym rada gminy powierzyła pobór danego podatku.


⚙️ 3. Naczelnicy urzędów celno-skarbowych (UCS)

Uprawnienia do przeprowadzania kontroli mają również naczelnicy urzędów celno-skarbowych, jednak działają oni na podstawie innej procedury – tzw. kontroli celno-skarbowej.
Zasady jej prowadzenia określa ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej (u.KAS), w szczególności dział V rozdział 1.

Zakres działania naczelników urzędów celno-skarbowych obejmuje cały kraj – nie są oni ograniczeni terytorialnie jak urzędy skarbowe.
Kontrole te dotyczą głównie:

  • podatków stanowiących dochody budżetu państwa (np. VAT, akcyza, CIT),
  • przestrzegania przepisów o obrocie towarami z zagranicą,
  • przepisów celnych i akcyzowych,
  • a także kontroli w zakresie przeciwdziałania przestępczości skarbowej i karno-skarbowej.

Choć formalnie kontrola celno-skarbowa różni się od kontroli podatkowej, jej cel jest podobny – zapewnienie przestrzegania przepisów prawa podatkowego.


📄 Przykład praktyczny

Spółka „Importex Polska” zajmuje się handlem elektroniką sprowadzaną z Azji. Ze względu na ryzyko nieprawidłowości w rozliczeniach VAT i akcyzy, kontrolę wobec niej wszczyna naczelnik urzędu celno-skarbowego w Warszawie.
Kontrola ma charakter celno-skarbowy, a nie zwykłej kontroli podatkowej, jednak jej zakres obejmuje te same obowiązki podatkowe przedsiębiorcy.


🧾 4. Dyrektorzy izb administracji skarbowej (IAS)

Dyrektorzy izb administracji skarbowej (IAS) również mogą przeprowadzać kontrole podatkowe, jednak tylko w określonych przypadkach — gdy działają jako organy pierwszej instancji w sprawach dotyczących:

  • stwierdzenia nieważności decyzji,
  • uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej,
  • wznowienia postępowania podatkowego,
  • stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.

Dyrektor IAS może więc przeprowadzić kontrolę, jeśli jest to niezbędne do rozpatrzenia jednej z powyższych spraw.
W odróżnieniu od naczelnika urzędu skarbowego, IAS nie prowadzi rutynowych kontroli przedsiębiorców.


🧩 5. Szef Krajowej Administracji Skarbowej (Szef KAS)

Na najwyższym szczeblu struktur administracji skarbowej znajduje się Szef Krajowej Administracji Skarbowej.
Zgodnie z przepisami, może on działać jako organ pierwszej instancji w sprawach:

  • stwierdzenia nieważności decyzji,
  • uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej,
  • wznowienia postępowania,
  • stwierdzenia wygaśnięcia decyzji,
  • oraz unikania opodatkowania (na podstawie klauzuli GAAR).

W tych przypadkach Szef KAS może przeprowadzić kontrolę podatkową z urzędu, aby ustalić, czy działania podatnika miały na celu obejście prawa podatkowego.


⚖️ 6. Właściwość organu – znaczenie praktyczne

W praktyce przedsiębiorca powinien wiedzieć, który organ może go kontrolować, ponieważ błędne ustalenie właściwości może prowadzić do zakwestionowania całej kontroli.
Właściwość rzeczową i miejscową organów podatkowych ustala się na podstawie:

  • rodzaju podatku (np. CIT – urząd skarbowy, podatek od nieruchomości – urząd gminy),
  • miejsca zamieszkania lub siedziby podatnika,
  • rodzaju działalności gospodarczej,
  • a w przypadku kontroli celno-skarbowej – decyzji właściwego naczelnika UCS, który może działać na terenie całego kraju.

⚠️ Ważne!

Kontrola podatkowa nie może być prowadzona przez organ drugiej instancji (np. dyrektora izby administracji skarbowej w zwykłych sprawach) ani przez organy, które nie mają ustawowego umocowania do jej prowadzenia.
Jeśli kontrola została przeprowadzona przez niewłaściwy organ, przedsiębiorca ma prawo żądać jej unieważnienia.


📄 Przykład praktyczny

Spółka „EcoBud” z Lublina otrzymała zawiadomienie o kontroli od naczelnika urzędu celno-skarbowego w Katowicach.
Po analizie okazało się, że kontrola dotyczyła wyłącznie rozliczeń podatku od nieruchomości.
Ponieważ podatek ten leży w kompetencjach burmistrza Lublina, a nie urzędu celno-skarbowego, kontrola była przeprowadzona przez organ niewłaściwy i powinna zostać uchylona.


Zakres terytorialny organów kontroli

Organ kontrolnyZakres terytorialnyGłówne podatki
Naczelnik urzędu skarbowegowłaściwość miejscowa (siedziba podatnika)PIT, CIT, VAT, akcyza, PCC, PSD
Naczelnik urzędu celno-skarbowegocały krajVAT, akcyza, CIT, cło, podatki sektorowe
Dyrektor IASterytorium województwadecyzje ostateczne, wznowienia, nieważność
Szef KAScały krajunikanie opodatkowania, nadzór nad IAS i UCS
Wójt / Burmistrz / Prezydent miastaobszar gminypodatki i opłaty lokalne

Współdziałanie organów podatkowych przy kontroli

System administracji skarbowej w Polsce tworzy sieć powiązanych ze sobą instytucji, które współpracują w zakresie kontroli przestrzegania prawa podatkowego.
Każdy z organów ma określony ustawowo zakres kompetencji, ale w praktyce ich działania często się uzupełniają.

🔗 1. Współpraca między urzędem skarbowym a urzędem celno-skarbowym

Naczelnik urzędu skarbowego może przekazać sprawę naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, gdy:

  • kontrola dotyczy podatków, których pobór lub nadzór leży w kompetencji UCS (np. akcyza, VAT w obrocie międzynarodowym),
  • istnieje podejrzenie poważnych nieprawidłowości, które wymagają zastosowania szerszych uprawnień kontrolnych (np. zajęcia dokumentacji, przeszukania pomieszczeń).

W takiej sytuacji kontrola podatkowa przekształca się w kontrolę celno-skarbową, prowadzoną zgodnie z przepisami ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej.

Z kolei naczelnik urzędu celno-skarbowego może przekazać materiały z kontroli do urzędu skarbowego, jeśli w jej wyniku wykryto nieprawidłowości wymagające wszczęcia postępowania podatkowego (np. wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe).


🔁 2. Nadzór dyrektora izby administracji skarbowej (IAS)

Dyrektor izby administracji skarbowej pełni funkcję organu nadrzędnego wobec urzędów skarbowych i urzędów celno-skarbowych na terenie województwa.
Sprawuje nadzór nad:

  • zgodnością działań kontrolnych z prawem,
  • terminowością prowadzonych kontroli,
  • jednolitością stosowania przepisów podatkowych.

Może on również przejąć do prowadzenia określoną sprawę, jeśli wymaga tego jej złożoność lub waga finansowa.


🧩 3. Rola Szefa KAS w nadzorze systemowym

Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest centralnym organem odpowiedzialnym za koordynację i nadzór nad wszystkimi jednostkami administracji skarbowej w Polsce.
Do jego kompetencji należy m.in.:

  • kontrola skuteczności działań poszczególnych urzędów,
  • wydawanie wytycznych interpretacyjnych,
  • prowadzenie postępowań dotyczących unikania opodatkowania,
  • nadzór nad kontrolą celno-skarbową w skali ogólnokrajowej.

W wyjątkowych przypadkach Szef KAS może samodzielnie wszcząć kontrolę podatkową, zwłaszcza gdy dotyczy ona dużych podmiotów o znaczeniu strategicznym lub spraw transgranicznych.


Obowiązki i prawa kontrolowanego przedsiębiorcy

Kontrola podatkowa, choć jest działaniem władczym organu państwa, podlega ścisłym zasadom proceduralnym, które mają chronić prawa kontrolowanego.
Każdy przedsiębiorca objęty kontrolą ma zarówno obowiązki, jak i prawa, które warto znać.


📘 Obowiązki kontrolowanego

Podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca prawny ma obowiązek:

  1. Umożliwić przeprowadzenie kontroli – w tym udostępnić pomieszczenia, dokumentację, księgi rachunkowe, dane elektroniczne.
  2. Uczestniczyć w czynnościach kontrolnych, jeśli organ tego zażąda.
  3. Udzielać wyjaśnień i przekazywać dokumenty dotyczące kontrolowanego okresu.
  4. Zapewnić obecność osoby upoważnionej (np. pełnomocnika), jeśli sam nie może uczestniczyć w czynnościach.
  5. Zachować dokumenty źródłowe przez okres wymagany przepisami, aby umożliwić ich kontrolę.

⚖️ Prawa kontrolowanego

Jednocześnie kontrolowany ma prawo do:

  • otrzymania zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli (z wyjątkami przewidzianymi w przepisach),
  • żądania okazania upoważnienia do przeprowadzenia kontroli przez kontrolujących,
  • obecności przy wszystkich czynnościach kontrolnych,
  • zgłaszania zastrzeżeń i wyjaśnień do ustaleń kontroli,
  • otrzymania protokołu kontroli i wniesienia zastrzeżeń w terminie 14 dni,
  • korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (np. doradcy podatkowego lub adwokata).

⚠️ Wskazówka praktyczna

Warto, aby przedsiębiorcy prowadzili dokumentację podatkową i księgową w sposób przejrzysty oraz mieli przygotowane procedury współpracy z organami w razie kontroli.
Ułatwia to nie tylko samą kontrolę, ale także ogranicza ryzyko sporów i sankcji.


Kiedy kontrola nie może być przeprowadzona?

Nie każda kontrola podatkowa jest dopuszczalna. Istnieją sytuacje, w których wszczęcie kontroli jest niedopuszczalne lub wadliwe.
Do najczęstszych należą:

  • brak upoważnienia do przeprowadzenia kontroli,
  • prowadzenie kontroli przez organ niewłaściwy miejscowo lub rzeczowo,
  • brak spełnienia wymogów formalnych zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli,
  • przekroczenie dopuszczalnego limitu liczby dni kontroli (dla mikro, małych i średnich przedsiębiorców).

W takich przypadkach przedsiębiorca ma prawo żądać wstrzymania lub unieważnienia kontroli.


Wpływ zakończenia działalności na możliwość kontroli

Likwidacja, przekształcenie lub śmierć podatnika nie wyłącza możliwości przeprowadzenia kontroli podatkowej.
Kontrola może zostać skierowana:

  • wobec następców prawnych (np. spółki przejmującej lub przekształconej),
  • wobec spadkobierców zmarłego podatnika,
  • wobec zarządcy sukcesyjnego prowadzącego przedsiębiorstwo w spadku.

Dzięki temu organy podatkowe mogą weryfikować prawidłowość rozliczeń również po ustaniu bytu prawnego pierwotnego podmiotu.


Różnice między kontrolą podatkową a kontrolą celno-skarbową

Choć pojęcia te bywają używane zamiennie, w sensie prawnym różnią się one zakresem i podstawą prawną:

KryteriumKontrola podatkowaKontrola celno-skarbowa
Podstawa prawnaOrdynacja podatkowaUstawa o Krajowej Administracji Skarbowej
OrganNaczelnik urzędu skarbowego, wójt, burmistrz, prezydent miastaNaczelnik urzędu celno-skarbowego
ZakresSprawdzenie prawidłowości rozliczeń podatkowychSzerszy – obejmuje również cło, akcyzę, VAT, przepisy karno-skarbowe
Obszar działaniaWłaściwość miejscowaCały kraj
Sposób wszczęciaZawiadomienie o zamiarze kontroliZ urzędu, bez zawiadomienia
SkutkiMoże prowadzić do wszczęcia postępowania podatkowegoMoże zakończyć się decyzją lub przekazaniem sprawy do US

📄 Przykład praktyczny

Spółka „AutoTrade” z Poznania prowadzi handel samochodami sprowadzanymi z Niemiec.
Urząd skarbowy wszczął kontrolę podatkową w zakresie rozliczeń PIT i VAT krajowego.
Równolegle, naczelnik urzędu celno-skarbowego przeprowadził kontrolę celno-skarbową dotyczącą importu pojazdów i rozliczenia akcyzy.
Choć kontrole dotyczyły różnych podatków, obie były zgodne z prawem i prowadzone przez właściwe organy.


📚 Podstawa prawna

  • art. 7, 7a, 8, 9, 102, 281 § 1, 284aa, 284ab, 292 – Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2024 poz. 536 z późn. zm.)
  • art. 32 ust. 1 – ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
  • art. 18 ust. 1 – ustawa o podatku od towarów i usług
  • art. 18 ust. 1 – ustawa o podatku od spadków i darowizn
  • art. 10 ust. 2 – ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych
  • ustawa z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2024 poz. 1088 z późn. zm.)

📈 Tematy zawarte w poradniku

  • Kogo może objąć kontrola podatkowa – podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny
  • Kontrola podatkowa w spółkach, grupach kapitałowych i przedsiębiorstwach w spadku
  • Organy uprawnione do przeprowadzania kontroli (US, UCS, IAS, KAS, JST)
  • Prawa i obowiązki przedsiębiorcy podczas kontroli podatkowej
  • Różnice między kontrolą podatkową a kontrolą celno-skarbową
Czy ten artykuł był pomocny?

Powiązane artykuły