1. Główna
  2. Prawo Cywilne, Gospodarcze, KRS, CEIDG, Spółki, JDG, Prawo Autorskie, IP
  3. Własność Intelektualna
  4. Prawo własności przemysłowej
  5. Tymczasowe środki ochrony w sprawach własności intelektualnej – wyjawienie dowodów, wezwanie do udzielenia informacji i ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa
Data publikacji: 23.06.2026

Tymczasowe środki ochrony w sprawach własności intelektualnej – wyjawienie dowodów, wezwanie do udzielenia informacji i ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa

W sporach dotyczących naruszeń praw własności intelektualnej niezwykle istotne znaczenie mają przepisy proceduralne, które pozwalają na skuteczne dochodzenie roszczeń. Ustawodawca wprowadził bowiem szczególne tymczasowe środki ochrony, które wspierają uprawnionych w gromadzeniu dowodów oraz informacji niezbędnych do udowodnienia naruszenia i jego skutków.

Do najważniejszych z nich należą:

  • wyjawienie lub wydanie środka dowodowego,
  • wezwanie do udzielenia informacji,
  • mechanizmy zabezpieczające tajemnicę przedsiębiorstwa pozwanego lub obowiązanego.

Poniżej przedstawiamy szczegółowe zasady stosowania tych instrumentów procesowych, wraz z praktycznymi przykładami.


Wyjawienie lub wydanie środka dowodowego

Cel i znaczenie instytucji

W postępowaniach o naruszenie praw własności intelektualnej powód często nie ma bezpośredniego dostępu do dokumentów lub danych, które mogą potwierdzić jego twierdzenia. Dlatego przepisy przewidują możliwość złożenia wniosku o to, aby pozwany wyjawił lub wydał środek dowodowy, którym dysponuje.
Podstawę prawną stanowi art. 479106 k.p.c., który wskazuje, że mogą to być w szczególności dokumenty bankowe, finansowe lub handlowe.


Kto jest uprawniony do złożenia wniosku?

  • Uprawniony: wyłącznie powód w toczącej się sprawie.
    Nie można żądać wyjawienia lub wydania dowodu przed wniesieniem pozwu – jest to środek dostępny dopiero po rozpoczęciu postępowania.
  • Celem tej instytucji jest umożliwienie powodowi zdobycia wiedzy o faktach, których samodzielnie nie jest w stanie ustalić.

Kto jest zobowiązany do wyjawienia dowodu?

  • Obowiązany: zawsze pozwany.
    Nie można kierować tego wniosku wobec osób trzecich – dotyczy on wyłącznie strony pozwanej.

Warunki skutecznego wniosku

Powód musi:
✔ uprawdopodobnić swoje roszczenie,
✔ możliwie dokładnie określić, jakiego środka dowodowego żąda.


Jakie dowody mogą być żądane?

Zgodnie z przepisami chodzi o środki dowodowe będące w dyspozycji pozwanego, które:

  • ujawniają nowe fakty dotyczące naruszenia prawa powoda, lub
  • służą wykazaniu prawdziwości twierdzeń powoda o faktach.

Najczęściej są to dokumenty:

  • bankowe,
  • finansowe,
  • handlowe.

Wymogi formalne wniosku

Wniosek powinien spełniać wymogi ogólne pisma procesowego (art. 126 k.p.c.), a dodatkowo zawierać:

  • dokładne określenie żądanego środka dowodowego,
  • uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek, w tym wskazanie, że pozwany rzeczywiście dysponuje tym dowodem (art. 479107 k.p.c.).

Po złożeniu wniosku sąd przed rozpoznaniem zarządza doręczenie go pozwanemu i zobowiązuje go do udzielenia odpowiedzi. Termin na odpowiedź nie może być krótszy niż dwa tygodnie. Sąd poucza także pozwanego o ochronie tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 479108 k.p.c.).


Postanowienie sądu

Postanowienie nakazujące wyjawienie lub wydanie dowodu zawiera:

  • określenie zasad korzystania z dowodu i zapoznawania się z nim,
  • pouczenie stron o ochronie tajemnicy przedsiębiorstwa.

Postanowienie jest wykonalne z chwilą wydania (art. 479109 § 2 k.p.c.).
Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji.


Konsekwencje uchylenia się od obowiązku

Jeżeli pozwany uchyla się od wykonania postanowienia albo niszczy dowód w celu uniemożliwienia jego wydania, sąd może:

  • uznać za ustalone fakty, które miały być wykazane tym dowodem – chyba że pozwany wykaże coś innego,
  • obciążyć pozwanego kosztami postępowania w całości lub części, niezależnie od wyniku sprawy (art. 479109 § 3 k.p.c.).

📄 Przykład praktyczny
Spółka „InnoSoft” wytoczyła powództwo przeciwko firmie „ByteCorp” o naruszenie prawa autorskiego do oprogramowania. Powód złożył wniosek o wyjawienie dokumentów finansowych, aby wykazać skalę sprzedaży programu opartego na skopiowanym kodzie. Sąd nakazał pozwanemu wydać dokumenty, a w przypadku odmowy uprzedził, że może przyjąć twierdzenia powoda za udowodnione.

Wezwanie do udzielenia informacji w sprawach własności intelektualnej

Charakter prawny i cel

Wezwanie do udzielenia informacji jest szczególnym środkiem procesowym wprowadzonym dla ochrony praw własności intelektualnej. Nie jest to klasyczne powództwo, lecz odrębny instrument, który ma ułatwić uprawnionemu uzyskanie danych niezbędnych do skutecznego dochodzenia roszczeń.

Środek ten zastąpił wcześniejsze regulacje zawarte w art. 80 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz art. 286¹ ustawy – Prawo własności przemysłowej. Obecnie obowiązuje jednolite rozwiązanie w kodeksie postępowania cywilnego (art. 479113–479120 k.p.c.).

Celem wezwania do udzielenia informacji jest:

  • potwierdzenie faktu naruszenia,
  • ustalenie rozmiaru szkody,
  • określenie wysokości bezprawnie uzyskanych korzyści,
  • poznanie źródeł i sieci dystrybucji towarów lub usług naruszających prawa.

Kiedy można złożyć wniosek?

Uprawniony może żądać udzielenia informacji:

  • przed wszczęciem postępowania – wtedy powództwo o naruszenie musi zostać wniesione w ciągu miesiąca od wykonania postanowienia (art. 479113 § 2 k.p.c.),
  • w trakcie sprawy – aż do zamknięcia rozprawy w pierwszej instancji.

Postanowienie sądu jest wykonalne od razu, a czynności w tym zakresie wykonuje komornik.


Kto jest uprawniony?

  • podmiot, którego prawo własności intelektualnej zostało naruszone,
  • zarówno powód już występujący w procesie, jak i ten, który dopiero zamierza wnieść pozew.

Kto jest zobowiązany do udzielenia informacji?

Adresatem wezwania może być:

  • naruszający (pozwany),
  • inny podmiot posiadający istotne informacje, np.:
    • osoba posiadająca w znacznych ilościach towary naruszające prawa IP,
    • dostawca usług świadczonych w rozmiarze świadczącym o faktycznym prowadzeniu działalności gospodarczej na rzecz naruszającego,
    • usługodawca wykonujący działalność z naruszeniem prawa,
    • podmiot wskazany przez naruszającego jako uczestnik procesu produkcji lub dystrybucji (art. 479114 k.p.c.).

📌 Istotne jest, że ustawodawca posługuje się kryterium faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej, a nie wyłącznie formalnego wpisu do ewidencji. Przykładowo, posiadanie hurtowych ilości podrobionych towarów może świadczyć o działalności gospodarczej, nawet jeśli dana osoba nie ma zarejestrowanej firmy.


Wymogi formalne wniosku

Wniosek o udzielenie informacji powinien spełniać wymagania pisma procesowego (art. 126 k.p.c.) i dodatkowo zawierać:

  • wykazanie w sposób wiarygodny okoliczności wskazujących na naruszenie,
  • określenie żądanych informacji i wskazanie, że są one konieczne do ustalenia źródła i zakresu naruszenia,
  • wskazanie podmiotu obowiązanego oraz okoliczności świadczących, że dysponuje on informacjami,
  • wykazanie, że informacje są potrzebne do dochodzenia roszczenia informacyjnego (art. 479116 k.p.c.).

⚠️ Nie ma obowiązku wykazywania interesu prawnego – wystarczy samo wykazanie naruszenia i związku żądanych informacji z dochodzonym roszczeniem.


Zakres możliwych do uzyskania informacji

Powód może żądać wyłącznie informacji określonych w art. 479115 § 1 k.p.c., a więc m.in.:

  • danych dotyczących producentów, wytwórców, dostawców, dystrybutorów i sprzedawców towarów,
  • ilości wyprodukowanych, sprzedanych, wysłanych lub zamówionych towarów,
  • cen uzyskanych w zamian za towary lub usługi,
  • w wyjątkowych przypadkach – innych danych niezbędnych do wykazania wysokości roszczenia.

Dodatkowo, w przypadku banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, żądanie może dotyczyć tylko:

  • danych posiadacza rachunku lub członka SKOK,
  • kwoty i terminu rozliczeń związanych z naruszeniem praw IP (art. 479115 § 2 k.p.c.).

Tryb rozpoznania wniosku

  1. Sąd doręcza odpis wniosku obowiązanemu i wyznacza termin co najmniej 2 tygodni na odpowiedź (art. 479117 § 1 k.p.c.).
  2. Sąd poucza o ochronie tajemnicy przedsiębiorstwa i prawie odmowy udzielenia informacji w określonych przypadkach (np. groźba odpowiedzialności karnej, ujawnienie tajemnicy zawodowej – art. 479117 § 2–3 k.p.c.).
  3. W razie uwzględnienia wniosku, sąd określa:
    • termin udzielenia informacji,
    • rodzaj i zakres informacji,
    • zasady zapoznawania się z nimi (art. 479118 § 1 k.p.c.).
  4. Informacji udziela się na piśmie lub elektronicznie – obowiązany nie musi stawiać się w sądzie (art. 479118 § 4 k.p.c.).
  5. Jeśli powód zażąda ustnego wyjaśnienia, przewodniczący wyznacza w tym celu posiedzenie niejawne (art. 479120 k.p.c.).
  6. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 479119 § 1 k.p.c.).

📄 Przykład praktyczny
Firma „GreenStyle” odkryła na rynku dużą ilość podrobionych toreb z jej logo. Złożyła do sądu wniosek o udzielenie informacji wobec hurtownika z Wrocławia, żądając danych dostawców i odbiorców towarów. Sąd uwzględnił wniosek i zobowiązał hurtownika do przekazania listy kontrahentów, ilości sprzedanych produktów i cen transakcyjnych. Dzięki temu firma mogła skierować kolejne pozwy wobec producenta i sieci dystrybucyjnej.

Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa obowiązanego

Dlaczego ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa jest tak ważna?

Środki dowodowe stosowane w sprawach własności intelektualnej – takie jak zabezpieczenie, wyjawienie lub wydanie dowodu czy wezwanie do udzielenia informacji – bardzo często wiążą się z dostępem do danych poufnych. Mogą to być np. dane finansowe, dokumentacja techniczna, listy kontrahentów czy know-how przedsiębiorstwa.

Pozwany lub obowiązany w takich sprawach to nierzadko konkurent rynkowy powoda. Z tego względu ustawodawca wprowadził rozwiązania mające zapobiec sytuacji, w której powód wykorzysta pozyskane informacje do celów biznesowych, niezwiązanych z samym procesem.

Podstawę prawną stanowi art. 47995 k.p.c., który nakazuje sądowi stosowanie zasady proporcjonalności – tj. wyważenia interesów stron tak, aby:

  • powód miał zapewnioną skuteczną ochronę prawną,
  • obowiązany nie był obciążany ponad miarę i miał gwarancję ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa.

Mechanizmy ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa

Ochrona ta realizowana jest na kilku etapach postępowania, w szczególności poprzez:

  1. Pouczenia o tajemnicy przedsiębiorstwa – sąd poucza:
    • obowiązanego, pozwanego i biegłych o obowiązku zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa przy zabezpieczeniu środka dowodowego (art. 479100 § 3 k.p.c.),
    • pozwanego, który odpowiada na wniosek o wyjawienie dowodu (art. 479108 k.p.c.),
    • powoda i pozwanego, w razie uwzględnienia wniosku o wyjawienie dowodu (art. 479109 § 1 k.p.c.),
    • obowiązanego, gdy udziela informacji na wezwanie sądu (art. 479117 § 2 k.p.c.).
  2. Rozpoznawanie zażaleń na posiedzeniach niejawnych, aby ograniczyć ryzyko ujawnienia poufnych informacji (art. 479100 § 6, art. 479109 § 2, art. 479119 § 2 k.p.c.).
  3. Możliwość określenia szczególnych zasad korzystania z dowodów lub informacji, w tym wprowadzania dodatkowych ograniczeń, np.:
    • ograniczenie wglądu do części dokumentu,
    • anonimizacja fragmentów zawierających tajemnice przedsiębiorstwa,
    • określenie zasad udostępniania materiałów tylko wybranym osobom (art. 479100 § 7, art. 479109 § 1, art. 479119 § 3 k.p.c.).

Szczególne znaczenie przy wezwaniu do udzielenia informacji

W doktrynie podkreśla się, że największe znaczenie ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa ma przy wezwaniu do udzielenia informacji. Wynika to z faktu, że zakres danych żądanych od obowiązanego często obejmuje wrażliwe informacje o kontrahentach, dystrybucji czy cenach.

W przypadku zabezpieczenia środka dowodowego, problem tajemnicy przedsiębiorstwa aktualizuje się wtedy, gdy dowód (np. dokumentacja techniczna) zawiera również informacje, które nie mają znaczenia dla sprawy, a są prawnie chronione.


Rola sądu

Sąd, decydując o zakresie dostępu powoda do dowodów lub informacji, powinien tak formułować zasady, aby:

  • minimalizować ryzyko ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa,
  • ograniczyć dostęp wyłącznie do danych istotnych dla sprawy,
  • brać pod uwagę relacje konkurencyjne między stronami.

Możliwe są np. takie rozwiązania:

  • częściowe udostępnienie dokumentów (po ich uprzedniej ingerencji przez sąd – np. zasłonięciu fragmentów),
  • dostęp powoda tylko w obecności sądu,
  • ograniczenie prawa kopiowania dokumentów.

📄 Przykład praktyczny
Firma „BioTech” pozwała konkurencyjną spółkę „PharmaNova” o naruszenie patentu na technologię produkcji suplementów. Powód złożył wniosek o zabezpieczenie dokumentacji technologicznej pozwanego. Sąd uwzględnił wniosek, ale jednocześnie – w celu ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa – zastrzegł, że powód będzie mógł zapoznać się wyłącznie z fragmentami dokumentacji dotyczącymi spornego patentu, a pozostała część zostanie utajniona.


Podstawa prawna

  • art. 126 k.p.c. – wymogi pisma procesowego
  • art. 47995 k.p.c. – zasada proporcjonalności i ochrona interesów stron
  • art. 479100 § 3, 6–7 k.p.c. – zabezpieczenie dowodu i ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa
  • art. 479106–479109 k.p.c. – wyjawienie lub wydanie dowodu
  • art. 479113–479120 k.p.c. – wezwanie do udzielenia informacji
  • art. 479117–479119 k.p.c. – pouczenia, prawo odmowy udzielenia informacji, zasady ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa

Tematy porad zawartych w artykule

  • wyjawienie lub wydanie środka dowodowego w sprawach własności intelektualnej
  • wezwanie do udzielenia informacji w postępowaniu cywilnym
  • ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa w procesie o naruszenie praw IP

Źródła

Czy ten artykuł był pomocny?

Powiązane artykuły