1. Strona główna
  2. Podatki, Rachunkowość, Kadry, ZUS, BHP, AML, Finanse i Ubezpieczenia, Dotacje, Sygnaliści
  3. Środki ratowania mienia w ubezpieczeniach – kiedy musisz działać i jakie są konsekwencje zaniechania?
Data publikacji: 18.01.2026

Środki ratowania mienia w ubezpieczeniach – kiedy musisz działać i jakie są konsekwencje zaniechania?

Obowiązek ratowania mienia po wypadku ubezpieczeniowym to nie tylko kwestia zdrowego rozsądku, ale i prawny wymóg wynikający z art. 826 Kodeksu cywilnego. Zaniedbanie go może pozbawić Cię prawa do odszkodowania, nawet jeśli płaciłeś składki przez lata.

W tym poradniku wyjaśnię:

  • jakie środki ratowania należy zastosować,
  • kiedy i w jakich warunkach powstaje obowiązek ich użycia,
  • kiedy ubezpieczyciel może odmówić wypłaty odszkodowania,
  • kto ponosi ciężar dowodu w sporze.

1. Podstawa prawna – art. 826 k.c.

Art. 826 § 1 k.c.:

„W razie zajścia wypadku ubezpieczający obowiązany jest użyć dostępnych mu środków w celu ratowania przedmiotu ubezpieczenia oraz zapobieżenia szkodzie lub zmniejszenia jej rozmiarów.”

Art. 826 § 3 k.c.:

„Jeżeli ubezpieczający umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa nie zastosował środków, o których mowa w § 1, ubezpieczyciel jest wolny od odpowiedzialności za szkody powstałe z tego powodu.”

Kluczowe wnioski z przepisów:

  • Obowiązek dotyczy zarówno zapobiegania szkodzie, jak i ograniczania jej skutków.
  • Dotyczy tylko dostępnych środków – nie musisz robić rzeczy nierealnych.
  • Wyłączenie odpowiedzialności ubezpieczyciela następuje tylko w razie umyślności lub rażącego niedbalstwa.
  • Lżejsze stopnie winy (np. zwykłe niedbalstwo) nie są podstawą do odmowy wypłaty odszkodowania.

2. Kiedy obowiązek powstaje?

Obowiązek użycia środków ratowania powstaje:

  • po zajściu wypadku ubezpieczeniowego, ale przed powstaniem szkody (jeśli jest możliwe jej uniknięcie), lub
  • po powstaniu szkody – wtedy dotyczy zmniejszania jej rozmiarów.

Przykład:

  • Pęknięcie rury w ścianie jest wypadkiem ubezpieczeniowym. Obowiązek ratowania powstaje od razu – możesz zakręcić zawór i wezwać hydraulika, zanim dojdzie do zalania.

3. Kiedy ubezpieczyciel może odmówić odszkodowania?

Muszą być spełnione jednocześnie trzy warunki:

  1. Wina umyślna lub rażące niedbalstwo ubezpieczającego lub ubezpieczonego.
    – Nie ma znaczenia wina osób trzecich, domowników czy współpracowników.
  2. Dostępność środków – istniały realne możliwości podjęcia działań.
    – Chodzi o środki osiągalne w danej sytuacji, nie wymagające nadzwyczajnych wysiłków.
  3. Związek przyczynowy – szkoda wynikła z braku podjęcia działań.

Uwaga: Ciężar udowodnienia tych przesłanek spoczywa na ubezpieczycielu.


4. Co oznacza „dostępne środki”?

Pojęcie jest bardzo szerokie – obejmuje:

  • środki materialne (np. gaśnica, wiadra z wodą, plandeka do przykrycia towaru),
  • działania (np. wezwanie straży pożarnej, wyłączenie prądu, zamknięcie zaworu wody),
  • a nawet zaniechanie działania, jeśli brak ingerencji jest racjonalny w danej sytuacji.

Przykłady z orzecznictwa:

  • 🚒 Przystąpienie do gaszenia pożaru lub wezwanie pomocy.
  • 🔧 Wyłączenie silnika po uszkodzeniu miski olejowej, aby uniknąć zatarcia silnika.
  • 🏚 Zabezpieczenie pogorzeliska, aby uniknąć dalszych strat.
  • 🧪 Koszty kontroli sanitarnej po pożarze magazynu żywności, w celu sprawdzenia przydatności towaru do sprzedaży.

5. Kiedy brak działania nie powoduje sankcji?

W doktrynie wskazuje się, że nie ma obowiązku podejmowania działań ratunkowych, jeśli wiązałoby się to z bezpośrednim zagrożeniem życia lub zdrowia ubezpieczającego.
Przykład:

  • Jeżeli podczas pożaru magazynu jedynym sposobem ugaszenia ognia byłoby wejście do zadymionego pomieszczenia bez sprzętu ochronnego, ubezpieczający nie ma obowiązku narażania zdrowia.

6. Spór o „środki, które powinny być dostępne”

Część autorów uważa, że sankcję z art. 826 § 3 k.c. można stosować także wtedy, gdy ubezpieczający z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa nie miał pod ręką środków, które mógłby mieć, gdyby dołożył należytej staranności.
Przykład: brak gaśnicy w sklepie mimo obowiązku jej posiadania.

Jednak przeciwnicy tego poglądu (i stanowisko, które popieram) podkreślają, że ustawa mówi o „środkach dostępnych”, a nie o takich, które „powinny być dostępne”. To ważne, bo art. 826 k.c. jest bezwzględnie obowiązujący– nie można go modyfikować w umowie w sposób mniej korzystny dla ubezpieczającego.


7. Ocena celowości działań

  • Celowość środków ocenia się w chwili podejmowania działań, na podstawie informacji, które wtedy miał ubezpieczający.
  • Nie można oceniać ex post, kiedy wiadomo już, jak potoczyła się sytuacja.
  • Ubezpieczyciel nie może odmówić zwrotu kosztów tylko dlatego, że działania okazały się nieskuteczne – liczy się racjonalność decyzji w momencie ich podejmowania.

8. Ciężar dowodu

To ubezpieczyciel musi wykazać:

  • że ubezpieczający nie zastosował dostępnych środków,
  • że było to skutkiem winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa,
  • oraz że istnieje związek przyczynowy między tym zaniechaniem a powstałą szkodą.

9. Zwrot kosztów ratowania

Jeżeli ubezpieczający spełni obowiązek ratowania:

  • ubezpieczyciel nie może wyłączyć swojej odpowiedzialności z powodu braku działań,
  • musi zwrócić koszty poniesione na działania ratownicze (art. 826 § 4 k.c.).

Ważne:

  • Zwrot kosztów nie jest uzależniony od skuteczności działań, ale od ich celowości.
  • Koszty są limitowane sumą ubezpieczenia i mogą ją pomniejszać.

10. Zakres obowiązku ratowania

Obowiązek:

  • dotyczy tylko działań po zajściu wypadku (nie wcześniej),
  • obejmuje wyłącznie zapobieganie szkodzie lub zmniejszenie jej rozmiarów, a nie zapobieganie samemu wypadkowi.

11. Podsumowanie – kluczowe wnioski

  • Art. 826 § 1–5 k.c. nakłada na ubezpieczającego obowiązek użycia dostępnych środków ratowania mienia i zapobieżenia szkodzie lub zmniejszenia jej rozmiarów.
  • Obowiązek ten powstaje po zajściu wypadku ubezpieczeniowego, a nie wcześniej.
  • Sankcja w postaci wyłączenia odpowiedzialności ubezpieczyciela występuje tylko wtedy, gdy:
    1. brak działań wynikał z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa ubezpieczającego lub ubezpieczonego,
    2. istniały realne, dostępne środki do podjęcia działań,
    3. wystąpił związek przyczynowy między zaniechaniem a szkodą.
  • Lżejsze stopnie winy (np. zwykłe niedbalstwo) nie uzasadniają odmowy wypłaty odszkodowania.
  • Dostępne środki to nie tylko przedmioty (np. gaśnica), ale także działania (wezwanie pomocy, odłączenie prądu) lub racjonalne zaniechania.
  • Celowość działań ocenia się w chwili ich podejmowania, a nie po fakcie.
  • Jeżeli obowiązek został wykonany, ubezpieczyciel ma obowiązek zwrotu kosztów działań ratowniczych, nawet jeśli były nieskuteczne – o ile były racjonalne i mieszczą się w sumie ubezpieczenia.

12. Praktyczne wskazówki

  • 📄 Dokumentuj wszystkie działania ratunkowe (zdjęcia, faktury, protokoły straży).
  • ⏱ Reaguj niezwłocznie po wystąpieniu wypadku.
  • 📞 Powiadom ubezpieczyciela jak najszybciej – wiele polis wymaga tego wprost.
  • ⚠ Nie ryzykuj zdrowia lub życia – brak działania w takich warunkach nie jest sankcjonowany.
  • 🛠 Korzystaj z dostępnych środków – nie musisz organizować nadzwyczajnych działań.

13. Podstawa prawna

  • art. 826 § 1–5 – Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 z późn. zm.)

14. Tematy porad zawartych w poradniku (SEO)

  • środki ratowania w ubezpieczeniach
  • rażące niedbalstwo a odmowa odszkodowania
  • obowiązki ubezpieczającego po wypadku
  • art. 826 k.c. interpretacja
  • koszty ratowania a suma ubezpieczenia

15. Przydatne linki

Czy ta porada była dla Ciebie pomocna?

Zobacz również: