Data publikacji: 12.02.2026

Zaspokojenie wierzyciela z zajętego prawa – kluczowe zasady i praktyczne wskazówki

Egzekucja z praw majątkowych to jeden z bardziej złożonych sposobów dochodzenia należności przez wierzycieli. Temat ten zyskuje na znaczeniu szczególnie w przypadku firm i przedsiębiorców, których kontrahenci nie wywiązują się z płatności. W tym poradniku wyjaśniam, jak w praktyce przebiega zaspokojenie wierzyciela z zajętego prawa, na czym polega różnica pomiędzy zaspokojeniem się z dochodu a sprzedażą prawa, a także jakie uprawnienia i obowiązki mają wierzyciel, dłużnik oraz komornik. Zyskasz wiedzę, która pozwoli Ci świadomie zarządzać egzekucją i ochronić swoje interesy na każdym etapie postępowania.


Formy zaspokojenia wierzyciela z zajętego prawa

Postępowanie egzekucyjne dotyczące praw majątkowych (np. udziałów w spółkach, praw autorskich, patentów, akcji, obligacji czy innych praw zbywalnych) przewiduje kilka sposobów zaspokojenia roszczenia wierzyciela:

  • Spełnienie świadczenia przez osobę trzecią (poddłużnika) – jeśli z zajętego prawa wynika wymagalne roszczenie (np. wypłata dywidendy przez spółkę), komornik może wezwać podmiot zobowiązany wobec dłużnika do spełnienia świadczenia bezpośrednio na rzecz wierzyciela lub komornika.
  • Zaspokojenie z dochodu, jeżeli zajęte prawo generuje przychody – np. jeśli zajęte zostało prawo do czynszu dzierżawnego lub opłat licencyjnych, wierzyciel może być zaspokajany z bieżących wpływów.
  • Zaspokojenie poprzez realizację lub sprzedaż prawa – chodzi tu o sprzedaż zajętego prawa (np. udziałów, akcji) w drodze licytacji lub tzw. sprzedaży z wolnej ręki.

Każda z tych form ma swoje specyficzne zasady, a wybór trybu zaspokojenia zależy w pierwszej kolejności od sytuacji faktycznej i decyzji wierzyciela.


Procedura zaspokojenia wierzyciela – krok po kroku

1. Zaspokojenie z udziałem poddłużnika

Zgodnie z art. 911<sup>5</sup> Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.), jeżeli z zajętego prawa wynika wymagalne roszczenie, komornik wzywa dłużnika zajętej wierzytelności (czyli poddłużnika) do spełnienia świadczenia na rzecz wierzyciela lub komornika. To podstawowa forma egzekucji z wierzytelności lub innych praw majątkowych.

Przykład 1:
Pani Elżbieta, prowadząca działalność gospodarczą, ma zajęte przez komornika prawo do dywidendy w spółce „Eko-Dom” z Gdańska. Spółka ta (poddłużnik) otrzymuje od komornika wezwanie do wypłaty należnej dywidendy bezpośrednio wierzycielowi Pani Elżbiety. Jeśli spółka nie spełni świadczenia dobrowolnie, wierzyciel może pozwać spółkę o zapłatę.

Warto pamiętać:
Tryb ten nie ogranicza się wyłącznie do dobrowolnego spełnienia świadczenia przez poddłużnika – wierzyciel, powołując się na art. 911<sup>5</sup> k.p.c. w zw. z art. 887 k.p.c., ma także prawo wystąpić z pozwem przeciwko poddłużnikowi o spełnienie świadczenia.

2. Zaspokojenie przez zarząd przymusowy

Jeżeli wierzyciel nie uzyskał zaspokojenia od poddłużnika, możliwa jest egzekucja z dochodu z zajętego prawa lub z jego realizacji (np. korzystania z patentu, wynajmu nieruchomości). Do tego jednak wymagany jest wniosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji przez zarząd przymusowy (art. 106<sup>41</sup>–106<sup>413</sup> k.p.c.).

Przykład 2:
Spółka „Innowacja” z Krakowa jest właścicielem patentu, który został zajęty w postępowaniu egzekucyjnym. Wierzyciel nie otrzymał należności od firmy korzystającej z tego patentu (poddłużnika). W związku z tym wierzyciel wnosi o egzekucję przez zarząd przymusowy – komornik zarządza prawem do patentu i kieruje zyski z jego komercyjnego wykorzystania na spłatę długu.

3. Sprzedaż zajętego prawa

Jeżeli uzyskanie świadczenia lub dochodu nie jest możliwe lub niewystarczające, komornik, zgodnie z art. 911<sup>6</sup> k.p.c., może sprzedać zajęte prawo. Sprzedaż może odbyć się:

  • z wolnej ręki – cena nie może być niższa niż 75% wartości oszacowania; sprzedaż nie może nastąpić wcześniej niż po 14 dniach od oszacowania,
  • na wniosek dłużnika, za zgodą wierzyciela – możliwa jest sprzedaż bez oszacowania i nawet po wskazanej przez dłużnika cenie, o ile nie narusza to interesów innych wierzycieli,
  • w drodze licytacji – jeżeli sprzedaż z wolnej ręki nie dojdzie do skutku w ustalonym terminie.

Komornik dokonuje wyboru trybu sprzedaży zgodnie z wnioskiem wierzyciela lub zgodnie z przepisami ustawy.


Specyfika sprzedaży z wolnej ręki i ochrona wierzycieli

W przypadku sprzedaży z wolnej ręki dłużnik może wskazać:

  • minimalną cenę sprzedaży (poniżej której sprzedaż nie może nastąpić),
  • osobę lub osoby uprawnione do nabycia zajętego prawa oraz kolejność, w jakiej przysługuje im prawo nabycia.

Komornik nie ma obowiązku informować nabywcy o minimalnej cenie ustalonej przez dłużnika.

⚠️ Pamiętaj: Jeżeli sprzedaż nie dojdzie do skutku w ciągu tygodnia od wyrażenia zgody przez wierzyciela, komornik przeprowadza sprzedaż w trybie licytacji, chyba że wierzyciel wyrazi zgodę na ponowną sprzedaż z wolnej ręki.


Ograniczenia i obowiązki komornika

  • Komornik może sprzedać zajęte prawo wyłącznie na warunkach określonych w przepisach, w szczególności z zachowaniem minimalnej ceny i terminów ustawowych.
  • Przekroczenie terminów (np. sprzedaż wcześniej niż po 14 dniach od oszacowania) uprawnia strony do wniesienia skargi na czynności komornika, a także może skutkować odpowiedzialnością odszkodowawczą.
  • Przekroczenie terminu sprzedaży nie wpływa jednak na ważność przeniesienia prawa na nabywcę.

Licytacja papierów wartościowych – szczególne zasady

Sprzedaż zajętych praw, takich jak akcje czy obligacje, podlega specyficznym regulacjom, których celem jest ochrona rynku kapitałowego oraz interesów uczestników obrotu.
Ważna zmiana w przepisach weszła w życie 30 listopada 2019 roku – została jednoznacznie uregulowana kwestia ogłoszeń dotyczących sprzedaży w drodze licytacji papierów wartościowych.

Co warto wiedzieć o licytacji papierów wartościowych?

  • Ogłoszenia publikowane przez komornika lub sąd w związku z licytacją papierów wartościowych nie są traktowane jako oferta publiczna w rozumieniu przepisów o ofercie publicznej (art. 2 lit. d rozporządzenia UE 2017/1129).
  • Nie stosuje się do nich przepisów dotyczących obowiązku publikowania prospektów emisyjnych ani innych dokumentów wymaganych przy publicznych ofertach.
  • Dzięki temu sprzedaż akcji, obligacji lub innych papierów wartościowych w egzekucji sądowej może przebiegać szybciej i z mniejszymi formalnościami.

Przykład 3:
Pan Andrzej, będący wierzycielem spółki handlowej, prowadzi egzekucję z akcji tej spółki będących własnością dłużnika. Komornik ogłasza licytację akcji na stronie sądu. Tego typu ogłoszenie nie powoduje obowiązku sporządzenia prospektu ani nie jest traktowane jako publiczne oferowanie papierów wartościowych – pozwala to uniknąć długotrwałych formalności.


Najważniejsze zasady ochrony interesów wierzycieli i dłużników

  • Wierzyciel ma decydujący głos w wyborze trybu zaspokojenia (z dochodu, z realizacji prawa, przez sprzedaż). Może również zgodzić się na sprzedaż z wolnej ręki lub za wskazaną przez dłużnika cenę, o ile nie szkodzi to innym wierzycielom.
  • Komornik czuwa nad ochroną interesów wszystkich wierzycieli, również tych, którzy mają zabezpieczenia rzeczowe na zajętym prawie lub uczestniczą w podziale sumy uzyskanej z egzekucji.
  • Dłużnik ma prawo do wskazania minimalnej ceny oraz osoby nabywcy, ale nie może to odbywać się ze szkodą dla innych wierzycieli.
  • Sprzedaż prawa z wolnej ręki musi odbyć się według zasad opisanych w przepisach, a wszelkie uchybienia proceduralne mogą być podstawą do zaskarżenia czynności komornika.
  • Zgoda sądu nie jest wymagana przy sprzedaży praw na zasadach art. 911<sup>6</sup>–911<sup>8</sup> k.p.c., ale sąd może podjąć decyzję, jeśli pojawią się spory lub sytuacje wymagające rozstrzygnięcia.

Podsumowanie – kluczowe wnioski dla przedsiębiorców i wierzycieli

  • Skuteczna egzekucja z praw majątkowych wymaga znajomości różnych trybów zaspokojenia wierzyciela. W praktyce najczęściej stosowane są: egzekucja z udziałem poddłużnika, egzekucja z dochodu z prawa (np. zyski z patentu) lub sprzedaż prawa przez komornika.
  • Wybór odpowiedniego trybu zależy od rodzaju zajętego prawa, stopnia jego płynności i możliwości uzyskania z niego dochodu.
  • W interesie wierzyciela jest aktywne uczestniczenie w postępowaniu egzekucyjnym – składanie wniosków, wyrażanie zgód oraz reagowanie na działania komornika.
  • Dłużnik powinien zadbać o prawidłowe określenie minimalnej ceny sprzedaży oraz osób uprawnionych do nabycia prawa, aby nie naruszyć interesów innych wierzycieli.
  • Sprzedaż papierów wartościowych w egzekucji nie jest ofertą publiczną – to istotne uproszczenie formalności dla wszystkich stron postępowania.

Podstawa prawna

  • art. 910 § 1 pkt 2, art. 910 § 2, art. 887, art. 911<sup>5</sup>–911<sup>8</sup>, art. 106<sup>41</sup>–106<sup>413</sup>, art. 908 Kodeks postępowania cywilnego
  • art. 2 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych ustaw
  • art. 2 lit. d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE

Tematy porad zawartych w poradniku

  • egzekucja z praw majątkowych 2025
  • sprzedaż udziałów przez komornika
  • zaspokojenie wierzyciela z akcji
  • zarząd przymusowy w egzekucji
  • licytacja papierów wartościowych komornik

Przydatne adresy urzędowe

Czy ta porada była dla Ciebie pomocna?

Zobacz również: