W procedurze przygotowanej likwidacji (tzw. pre-pack) szczególną ochroną objęci są wierzyciele zabezpieczeni, czyli ci, którzy posiadają zabezpieczenia rzeczowe na majątku dłużnika (np. hipoteka, zastaw rejestrowy). Ustawodawca uznał, że ich interes wymaga dodatkowej ochrony, aby zminimalizować ryzyko nieuczciwych działań dłużnika mogących obniżyć poziom zaspokojenia ich roszczeń.
Jednym z obowiązków wnioskodawcy składającego wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży jest załączenie listy znanych zabezpieczeń dokonanych przez wierzycieli na majątku objętym wnioskiem, wraz z adresami tych wierzycieli.
Obowiązek dołączenia listy zabezpieczeń
Zgodnie z art. 56a ust. 2b prawa upadłościowego, wnioskodawca musi wskazać wszystkie znane mu zabezpieczenia na majątku dłużnika.
- Wcześniej istniał także obowiązek dołączania odpisów wniosku z załącznikami dla wierzycieli zabezpieczonych.
- Obecnie jednak obowiązek ten został zniesiony – to sąd przesyła wierzycielom odpis wniosku i załączniki, korzystając z danych dostępnych w Krajowym Rejestrze Zadłużonych.
Co istotne, sąd nie może rozpoznać wniosku wcześniej niż po 14 dniach od doręczenia dokumentów wierzycielom (art. 56c ust. 3 pr. up.). W tym czasie wierzyciele mogą przedstawić swoje stanowisko w sprawie.
Znaczenie stanowiska wierzycieli zabezpieczonych
Wierzyciele zabezpieczeni mają możliwość wypowiedzenia się przed zatwierdzeniem warunków sprzedaży. To ogranicza ryzyko, że sprzedaż zostanie dokonana za zbyt niską cenę.
⚠️ Jednak stanowisko wierzycieli nie jest wiążące dla sądu. Jeśli spełnione są przesłanki z art. 56c ust. 1 pr. up., sąd ma obowiązek uwzględnić wniosek – nawet wbrew zastrzeżeniom wierzycieli.
Transparentność a szybkość postępowania
Celem nowelizacji było zwiększenie przejrzystości procedury pre-pack. Jednak to rozwiązanie wydłuża czas rozpoznania wniosku, ponieważ sąd musi poczekać na możliwość zajęcia stanowiska przez wierzycieli.
W doktrynie pojawił się pomysł, by wnioskodawca mógł przedstawić oświadczenia wierzycieli zabezpieczonych o zapoznaniu się z wnioskiem, co przyspieszyłoby procedurę. Budzi to jednak wątpliwości w świetle zasady oficjalności doręczeń – sąd powinien bowiem samodzielnie zadbać o prawidłowe doręczenia.
Problemy praktyczne z listą zabezpieczeń
Przedstawienie listy zabezpieczeń bywa szczególnie trudne dla wnioskodawców innych niż sam dłużnik (np. wierzyciela wnioskującego o pre-pack).
- Jeżeli wnioskodawca nie dołączy listy zabezpieczeń, sąd stosuje procedurę z art. 130 k.p.c. w zw. z art. 35 pr. up. – czyli wzywa do uzupełnienia braków formalnych.
- Jednocześnie ustawodawca przewidział, że obowiązek dotyczy wyłącznie zabezpieczeń znanych wnioskodawcy.
👉 Oznacza to, że jeśli wnioskodawca, działając z należytą starannością, nie jest w stanie ustalić wszystkich zabezpieczeń, powinien opisać tę sytuację we wniosku. W takiej sytuacji sąd nie powinien traktować tego braku jako uchybienia formalnego.
Przykład praktyczny
Firma „Transbudex” sp. z o.o. z Krakowa znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i rozważa przygotowaną likwidację. Wniosek o pre-pack składa główny wierzyciel – Bank Polon. Bank wie, że część nieruchomości dłużnika jest obciążona hipoteką, a na niektórych maszynach ustanowiono zastaw rejestrowy. Jednak nie ma pełnych danych dotyczących wszystkich wierzycieli zabezpieczonych.
We wniosku bank przedstawia listę znanych zabezpieczeń, wskazując hipotekę i zastaw oraz adresy wierzycieli, a dodatkowo opisuje, że mimo podjęcia starań nie udało się ustalić innych zabezpieczeń. W tej sytuacji sąd nie powinien odrzucić wniosku jako niekompletnego.
Podstawa prawna
- art. 56a ust. 2b – Prawo upadłościowe
- art. 56c ust. 1 i 3 – Prawo upadłościowe
- art. 35 – Prawo upadłościowe
- art. 130 – Kodeks postępowania cywilnego
Tematy powiązane (SEO)
- lista zabezpieczeń wierzycieli w pre-pack
- ochrona wierzycieli zabezpieczonych w postępowaniu upadłościowym
- formalne wymagania wniosku o zatwierdzenie warunków sprzedaży
- rola Krajowego Rejestru Zadłużonych w pre-pack